บทที่ 502 ค้างคืนไม่กลับบ้าน

แววตาของจวงเยี่ยนเข้มขึ้นเล็กน้อย แต่พอคิดได้ว่าเมื่อคืนเพิ่งแกล้งจนเธอเคืองไป หากคืนนี้ยังไปกวนเวลานอนอีก พรุ่งนี้เช้าคงไม่พ้นต้องโดนปั้นปึ่งใส่แน่

เขาจึงทำได้เพียงแกล้งมองข้ามมือคู่น้อยนุ่มนิ่มที่ป้วนเปี้ยนอยู่แถวอกและเอว พลางสะกดกลั้นอารมณ์อยู่เงียบๆ ข่มเปลวไฟปรารถนาที่พลุ่งพล่านลงไป

ก่อนจะเผลอหลับไปอย่างนั้นโดยไม่รู้ตัว