บทที่ 505 อันไหนใหญ่กว่ากัน

เสิ่นหว่านเห็นปลายลิ้นของเขาแดงแจ๋เพราะความเผ็ด ปลายจมูกมีเม็ดเหงื่อผุดพราย ทว่ากลับไม่มีทีท่าว่าจะวางตะเกียบลงเลย ก็อดขำไม่ได้

“ดื่มน้ำบ๊วยหน่อยสิลูก อันนี้แก้เผ็ดได้นะ” เธอหยิบเหยือกน้ำบ๊วยแช่เย็นออกจากชั้นวางของแล้วยื่นให้ พร้อมกับรินเผื่อพ่อครัวใหญ่ที่กำลังง่วนอยู่อีกหนึ่งแก้ว

อุณหภูมิในมิติกำลังสบาย ไม่ได้ร้อนเท่าไรนัก แต่การยืนผัดกับข้าวก็เหนื่อยเอาเรื่อง โดยเฉพาะเมนูผัดจานด่วนที่ต้องทำทีละจาน ไม่อย่างนั้นรสชาติจะไม่เข้าเนื้อ