บทที่ 103 สามแสนแปดหมื่น

หลังจากจ้าวเจิ้งบ่นพึมพำไปสองสามคำ เขาก็หยิบแว่นขยายออกมาเริ่มประเมินของเก่าทั้งสามชิ้นทีละชิ้น

เฉินจิ่งนั่งจิบชาพลางรอด้วยความคาดหวัง

ของเก่าสามชิ้นนี้ แม้จะเป็นสายตาเฉียบคมระดับจ้าวเจิ้ง ก็ยังต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าจะตรวจดูจนครบทั้งหมด