บทที่ 131 หยกเนื้อแก้วชุนไต้ฉ่าย

หินดิบที่เฉินจิ่งเลือก พอหั่นมีดแรกแล้วเผยให้เห็นเนื้อหยกเพียงเสี้ยวเดียว ก็เรียกเสียงฮือฮาจากทุกคนในที่นั้นได้ทันที เสียงอุทานดังระงมไม่ขาดสาย

เหมาซวี่ถึงกับเบิกตากว้างจนแทบถลน พลางรำพึงอย่างไม่อยากเชื่อสายตา "ไม่… เป็นไปไม่ได้! นี่มันเป็นไปไม่ได้!"

เขาไม่อยากจะเชื่อ และยิ่งไม่อยากยอมรับความจริง!