บทที่ 138 พระพุทธรูปศากยมุนีหยกของพระเจ้าธีบอแห่งราชวงศ์คองบอง

คุณยายกัวไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอของเฉินจิ่งเรื่องที่จะ ‘ยืม’ เงินเพิ่มขึ้นอีก แต่กลับบอกว่าจะเอาของชิ้นหนึ่งมาวางค้ำประกันไว้ให้ หรือไม่ก็ขายให้เขาไปตรงๆ

เรื่องนี้ทำให้เฉินจิ่งรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เขามองออกว่าคุณยายกัวเป็นคนมีหลักการ ในเมื่อบอกว่าจะเอาของมาค้ำประกัน ของชิ้นนั้นก็น่าจะมีราคาค่างวดอยู่พอสมควร ไม่อย่างนั้นแกคงไม่พูดแบบนี้ และคงไม่ยอมตกลงที่จะ ‘ยืมเงิน’ จากเขาเพิ่มแน่

"เสี่ยวเฉิน ถ้าเธอไม่ยอมรับของค้ำประกันไว้ งั้นย่าก็คงยืมเงินของเธอไม่ได้หรอกนะ" ใบหน้าของคุณยายกัวปรากฏรอยยิ้มที่บอกไม่ถูกว่ากำลังดีใจหรือรู้สึกอย่างไรกันแน่