บทที่ 150 พวกกาฝากพันธุ์เดียวกัน

ตอนที่เฉินจิ่งกับข่งเสวี่ยไปถึงร้านน่าเป่าจวี ก็พบว่าอาสะใภ้อู๋ก็อยู่ที่นี่ด้วย ใบหน้าอันเปี่ยมด้วยความเมตตาของเธอแฝงแววกังวลและกระวนกระวายใจอยู่ไม่น้อย

"เสี่ยวเฉิน เสี่ยวข่ง มากันแล้วเหรอ" อาสะใภ้อู๋ยิ้มทักทายเมื่อเห็นทั้งสองคน

เฉินจิ่งพยักหน้ารับพร้อมกับข่งเสวี่ยที่เอ่ยทักทายอาสะใภ้อู๋ จากนั้นสายตาของเขาก็มองเลยไปยังจ้าวเจิ้ง ซึ่งกำลังยืนคุยกับชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมอยู่หน้าเคาน์เตอร์