บทที่ 156 ความวุ่นวายและโอกาส

บรรดาผู้เข้าสอบที่ไม่ผ่านเมื่อได้ยินเฉลย ต่างก็ส่งเสียงเอะอะด้วยความตกใจบ้าง ไม่ยอมรับบ้าง

ทว่าเกิ่งฉางซึ่งเป็นคนแรกที่โวยวายว่าผลสอบผิดพลาดกลับสะด้านไปทั้งตัว เขากลืนน้ำลายลงคออย่างลืมตัว พลางพึมพำเสียงแผ่ว “ชามลายครามฝิ่นไฉ่นั่น… เป็นของปลอมจริงๆ เหรอวะ”

“เป็นไปได้ยังไง… ไอ้เด็กนั่นดูถูกจริงๆ เหรอเนี่ย สายตามันจะร้ายกาจขนาดนั้นเชียว!?”