บทที่ 180 เมืองหลวงรัฐฉู่

อักษรพัสปาค่อนข้างซับซ้อน เฉินจิ่งจึงแปลออกมาไม่ง่ายนัก

ยิ่งไปกว่านั้น หนังสือโบราณของจ้าวเจิ้งเล่มนี้เขียนขึ้นหลังจากยุคราชวงศ์หยวนมาเนิ่นนาน เมื่อนำมาเทียบกับอักษรพัสปาในยุคราชวงศ์หยวน ตัวอักษรบางตัวจึงอาจไม่ตรงเป๊ะเสียทีเดียว

แต่ยังนับว่าโชคดี เพราะสิ่งที่เฉินจิ่งต้องการมีเพียงสถานที่ซ่อนของเจี๋ยลวี่ซึ่งบันทึกอยู่บนหลังแผ่นหนังแกะ ต่อให้ไม่แม่นยำแค่ไหน อย่างน้อยทิศทางโดยคร่าวก็ต้องหาเจอได้อย่างแน่นอน