บทที่ 186 กระจ่างแจ้งสิ้นสงสัย

เฉินจิ่งสาวเท้าเร็วไปตลอดทาง พอมาถึงเขตที่พักอาศัยบนเขาเป๋าอู้ ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว เคราะห์ดีที่ฟ้าคืนนี้มีแสงจันทร์และดวงดาวพร่างพราว แสงสว่างสาดส่องลงมา จึงไม่ถึงกับต้องคลำทางเดินในความมืด

เขตที่พักอาศัยบนเขาเป๋าอู้นี้มีอายุยาวนานไม่น้อย ไม่เพียงอาคารจะเป็นตึกพักอาศัยรุ่นเก่าที่สูงอย่างมากแค่สี่ชั้นเท่านั้น คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ส่วนใหญ่ยังเป็นผู้สูงวัย จึงยังรักษาวิถีชีวิตแบบยุคเก้าสิบเอาไว้

อย่างเช่นหลังกินข้าวเย็นเสร็จก็ออกมาเดินเล่น เพื่อนบ้านออกมารวมกลุ่มจิบน้ำชาคุยสัพเพเหระกัน