บทที่ 188 เจี๋ยลวี่

เฉินจิ่งยืนมองพระชรารูปนั้นเดินออกจากวิหารต้าสยงเป่าเตี้ยนไปด้วยความอึ้ง แถมท่านยังช่วยปิดประตูใหญ่ให้อย่างใส่ใจอีกด้วย

เห็นได้ชัดว่าพระชรารูปนี้เป็นพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบอย่างแท้จริง ทุกการกระทำยึดถือเรื่องวาสนาเป็นหลัก เมื่อรู้ว่าของที่เฉินจิ่งตามหาไม่ใช่สมบัติของวัดต้าฝอ ท่านจึงไม่ซักไซ้ต่อแม้แต่คำเดียว และเลือกที่จะช่วยสานวาสนาของเซียมซีเบอร์หนึ่งชั้นยอดที่เขาเสี่ยงทายได้ให้ลุล่วง

แน่นอนว่าส่วนหนึ่งคงอยากตอบแทนที่เฉินจิ่งช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้เมื่อตอนกลางวันด้วย