บทที่ 197 ไม่เสียใจ

พอถังเวยหรุยเดินจากไป เฉินจิ่งก็เอ่ยแซวทันที "อาจ้าวครับ น้าถังคนนี้คงไม่ใช่ว่าจะเป็นอาสะใภ้รองของผมหรอกนะ?"

"ไปๆ เจ้าเด็กนี่อย่ามาพูดเพ้อเจ้อ" จ้าวเจิ้งถลึงตาใส่เฉินจิ่ง พลางโบกไม้โบกมือเป็นพัลวัน

เฉินจิ่งอดหัวเราะไม่ได้ เขาลุกขึ้นเดินไปนั่งลงรินชาให้ตัวเองอย่างสบายอารมณ์ แล้วถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มเปี่ยม "อาจ้าว เล่าหน่อยสิครับ"