บทที่ 217 ความถวิลหาและความชื่นชม

"เงื่อนไขอะไรหรือครับ พี่หลิวบอกมาได้เลย"

เฉินจิ่งชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินดังนั้น ก่อนจะเอ่ยถามด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

หลิวอวิ๋นจ้องหน้าเฉินจิ่งตาไม่กะพริบ "เย็นนี้ไปกินข้าวเย็นเป็นเพื่อนพี่หน่อย ถ้าไป พี่ลดค่าเช่าให้ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ เป็นไง" เธอไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินอยู่แล้ว แค่ลดให้ยี่สิบเปอร์เซ็นต์น่ะจิ๊บจ๊อยมาก ปากบอกลดก็ลดได้ทันที