บทที่ 224 มีความสุขไหม

วันนี้ข่งเสวี่ยไม่ได้อยู่ทำงานล่วงเวลา ตอนที่เฉินจิ่งเพิ่งล้างผักเสร็จเตรียมจะลงมือทำ เธอก็กลับมาพอดี

หลังจากเปลี่ยนรองเท้า ข่งเสวี่ยก็เดินตรงเข้ามาในครัว ใบหน้างดงามหมดจดแฝงแววเหนื่อยล้าอยู่บ้าง เธอยื่นแขนทั้งสองข้างออกมาทำท่าน่าสงสารพลางเอ่ย “เสี่ยวเฉิน ขอกอดหน่อยสิ…”

ใบหน้าหล่อเหลาของเฉินจิ่งเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาหันกลับมาดึงพี่สาวคนสวยเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกแนบแน่น