บทที่ 252 หลายร้อยล้าน

หญิงผมสั้นยิ้มให้เฉินจิ่ง ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น ก่อนจะพาเขาเดินเข้าไปในบ้าน

บ้านของศาสตราจารย์เฉินไม่ถือว่าเล็ก แต่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แฝงกลิ่นอายสมถะอยู่ไม่น้อย

"เสี่ยวเฉิน มาก็มาสิ จะหิ้วของพะรุงพะรังมาทำไมเยอะแยะ?" ศาสตราจารย์เฉินกำลังนั่งดื่มชาอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะน้ำชาในห้องนั่งเล่น พอเห็นเฉินจิ่งก็เอ่ยทักขึ้น