บทที่ 273 บ้านเกิดตระกูลหม่า

จ้าวเจิ้งนั่งจิบชาไปสองสามถ้วย คุยเรื่องการแปลเนื้อหาบนแผ่นหนังแกะกับเฉินจิ่งต่ออีกพักหนึ่ง เมื่อเห็นว่าได้เวลาสมควรแล้วจึงเอ่ยลาและเดินทางกลับ

เพราะเฉินจิ่งต้องออกเดินทางไปเซียงหนานในวันรุ่งขึ้น ในใจของข่งเสวี่ยจึงมีความอาลัยอาวรณ์เหลือคณา

“เสี่ยวเฉิน… รีบกลับมาเร็วๆ นะคะ” ข่งเสวี่ยซบลงบนอกของเฉินจิ่ง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่นของเขา พลางมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาลัย