บทที่ 286 ขึ้นเขา

"พี่เสวี่ย ผมขอโทษนะ"

เฉินจิ่งกระชับอ้อมแขนที่โอบกอดข่งเสวี่ยแน่นขึ้นเล็กน้อย พลางเอ่ยด้วยความรู้สึกผิด

"อ้าว?" ข่งเสวี่ยมองเขาอย่างสงสัยแล้วถามว่า "ทำไมจู่ๆ ถึงขอโทษล่ะ?"