บทที่ 308 ส่งถ่านกลางหิมะ

เมื่อจงเซียวเผยความทะเยอทะยานของตัวเองออกมาแล้ว เธอก็จ้องมองเฉินจิ่งด้วยความคาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม

ทว่าเฉินจิ่งกลับหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วถามว่า "คุณจง ทำไมถึงมั่นใจในตัวผมขนาดนั้นล่ะครับ คิดว่าผมมีความสามารถและเงินทุนพอที่จะขยายร้านกล่องสุ่มของโบราณไปยังตลาดของเก่าในหัวเมืองใหญ่ๆ ได้แน่ๆ เชียวหรือ"

จริงอยู่ แนวคิดที่จงเซียวพูดเมื่อครู่นี้ฟังดูมีอนาคตสดใสมาก แม้แต่ตัวเฉินจิ่งเองก็เคยวางแผนคร่าวๆ เอาไว้ทำนองนี้เหมือนกัน