บทที่ 314 ขึ้นอยู่กับผู้ชาย

ยามเช้าตรู่ แสงแดดรำไรสาดส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาในห้องนอนอย่างดื้อดึง ทอดลงบนถุงน่องสีดำลายตัวอักษรที่ขาดวิ่นอยู่ข้างเตียง

กริ๊งๆ…

เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์มือถือพลันทำลายความเงียบสงบและเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคู่รักหนุ่มสาวในห้อง