บทที่ 320 การเรียกขานที่คาดไม่ถึง

ลูกชายคนรองของศาสตราจารย์เฉินชื่อเฉินเจ๋อหรง รูปร่างค่อนข้างท้วม ดูมีราศีคนรวยสมกับที่เป็นนักธุรกิจหมื่นล้าน เขาทำธุรกิจเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม บริษัทเจ๋อหรงเอ็นไวรอนเมนต์มีชื่อเสียงระดับประเทศ หลักๆ คือบริหารโรงไฟฟ้าขยะ ลงทุนในโครงการกำจัดขยะ วิศวกรรมบำบัดของเสีย วิศวกรรมบำบัดน้ำชะขยะ รวมถึงออกแบบโครงการสิ่งแวดล้อมต่างๆ เรียกได้ว่าเป็นธุรกิจที่สร้างประโยชน์ให้บ้านเมืองและประชาชนโดยแท้

"พ่อครับ ผมเองก็ไม่มีความเห็นอะไร พ่ออยากรับลูกศิษย์สืบทอดวิชาความรู้ก็เป็นเรื่องที่ดีนี่นา" เฉินเจ๋อหรงพูดไปจิบชาไปอย่างอารมณ์ดี ความจริงแล้วเรื่องที่พ่อจะรับลูกศิษย์แทบไม่ส่งผลกระทบอะไรกับเขาเลย ท่าทีจึงดูสบายๆ

ศาสตราจารย์เฉินเข้าใจดี จึงหันไปมองเฉินเจ๋อซิงลูกชายคนโต