บทที่ 333 เตรียมเปิดร้าน

“เป็นฝีมือพวกมันเหรอ?”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น ใบหน้างดงามหมดจดของข่งเสวี่ยก็พลันเย็นเยียบลงทันที

เฉินจิ่งเห็นแบบนั้นจึงยิ้มพลางเอ่ย “พี่เสวี่ย ช่างเถอะครับ ไม่ต้องทำอะไรแล้ว ผมเดาว่าพี่ใหญ่คงลงมือแล้ว ไม่อย่างนั้นจางรุ่ยคงไม่อัดคลิปร้องห่มร้องไห้ขนาดนั้นหรอก หมอนั่นไม่ได้สำนึกผิดจริงๆ หรอกครับ คงโดนบีบจนขวัญหนีดีฝ่อมากกว่า”