บทที่ 371 สามีภรรยาร่วมใจ

เฉินจิ่งยิ้มบาง “เหตุผลง่ายมากครับ เพราะท่านซุนซือเหมี่ยวเคยปลีกตัวไปอาศัยอยู่บนเขาไท่ไป๋ซาน และเขาก็มีฉายาว่าราชาโอสถแห่งเขาไท่ไป๋ด้วย”

“ทั้งเขาไท่ไป๋ซานและเขาจงหนานซานต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฉินหลิ่ง การที่ท่านซุนซือเหมี่ยวจะรับลูกศิษย์สักคนสองคนในช่วงที่ปลีกตัวไปอาศัยอยู่ แล้วลูกศิษย์เหล่านั้นสืบทอดวิชาแพทย์กันมาเรื่อยๆ ในเทือกเขาฉินหลิ่ง ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยครับ”

ข่งเสวี่ยจิบชาเบาๆ ก่อนจะเผยอปากสีแดงสดที่ชุ่มชื้นจากน้ำชาขึ้นพูด “อย่างนี้นี่เอง ถ้าเขาเป็นทายาทของท่านซุนซือเหมี่ยวจริงๆ ยาที่เขาจัดให้ก็คงได้ผลสินะคะ”