บทที่ 383 เมล็ดพันธุ์

นักพรตเสวียนซานจื่อมองหลานชายและหลานสาวที่กำลังกอดตนไว้ เขายื่นมือลูบศีรษะเล็กๆ ของทั้งคู่เบาๆ ก่อนจะหันไปมองเฉินจิ่งแล้วเอ่ยว่า "สหายเฉิน ทำแบบนี้มันเกินไปหน่อยนะ"

เฉินจิ่งยิ้มบางๆ พลางตอบ "นักพรตเสวียนซานจื่อครับ ผมเองก็ทำเพื่อตัวเด็กทั้งสองคน อีกอย่าง นี่ก็เป็นความคิดของเด็กๆ เองไม่ใช่หรือครับ"

ไม่ว่าระดับจิตใจของนักพรตเสวียนซานจื่อจะสูงส่งเพียงใด แต่ยามอยู่ต่อหน้าหูหลิงเจี๋ยและหูซือซือ บทบาทของเขาก็เป็นเพียงคุณปู่คนหนึ่งเสมอ