บทที่ 394 ลงจากเขา

แม้ข่งเสวี่ยจะเอ่ยถามเฉินจิ่งไปเช่นนั้น แต่ที่จริงเธอเดาคำตอบของแฟนหนุ่มรุ่นน้องคนนี้ได้อยู่แล้ว

"ต้องหาอยู่แล้วครับ ถึงเบาะแสจะมีไม่มาก แต่ก็ต้องลองพยายามดูให้เต็มที่ ถ้าหาไม่เจอจริงๆ ค่อยว่ากันอีกที" เฉินจิ่งตอบอย่างจริงจัง

ได้ยินดังนั้น ข่งเสวี่ยก็พยักหน้าเบาๆ พลางเอ่ยขึ้น "หวังว่าจะหาเจอนะคะ สวรรค์คงไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก คุณยายลำบากมาทั้งชีวิตแล้ว บั้นปลายชีวิตก็น่าจะมอบความสุขให้แกบ้าง"