บทที่ 398 ชามทรงหมวกงอบขนาดใหญ่เคลือบขาวสลักลายดอกเซวียนฮวา เตาหลวงรัชศกเทียนซุ่นราชวงศ์หมิง

อาณาบริเวณของตลาดโบราณวัตถุฉางอันกว้างขวางมาก ด้านในไม่อนุญาตให้นำรถเข้า การจะเดินเท้าตัดผ่านจึงต้องใช้เวลาอยู่พอสมควร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเฉินจิ่งยังเดินไปพลาง กวาดสายตามองข้าวของสารพัดอย่างบนแผงแบกะดินรอบตัวไปพลางด้วย

เดินๆ หยุดๆ มาร่วมครึ่งชั่วโมง ก็ยังไปไม่ถึงร้านอาหารจีนที่เส้าเต๋อเอ่ยถึง

ยังดีที่เส้าเต๋อไม่ได้รีบร้อน กลับเดินตามเฉินจิ่งมองดูโน่นนี่ไปตลอดทางอย่างนึกสนุก ทว่าเขาดูไม่ละเอียดเอาเสียเลย ข้าวของบนแผงของเก่าเหล่านั้นแทบจะแค่กวาดสายตาผ่านๆ เท่านั้น