บทที่ 400 นั่งให้มั่น

ขณะที่เส้าเต๋อกำลังทั้งสงสัยทั้งไม่แน่ใจอยู่นั้น

เฉินจิ่งกับชุยเผิงอวิ๋นก็เดินกลับออกมาจากมุมตึก ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลามีรอยยิ้มประดับใบหน้า ส่วนฝ่ายหลังกลับมีสีหน้ามึนงงปนดีใจสุดขีด

"พวกเราไปกันเถอะครับ" เฉินจิ่งเดินเข้ามาพลางเอ่ยยิ้มๆ