บทที่ 407 ตัวตลก

พอเส้าเต๋อได้ยินคำพูดของเสี่ยวลิ่วจื่อก็เริ่มลังเลขึ้นมาเล็กน้อย

“เถ้าแก่เส้าครับ ไม่เสียเวลาคุณนานหรอก นั่นน่ะของดีจริงๆ นะ ผมไม่โกหกคุณหรอก” เสี่ยวลิ่วจื่อเห็นเส้าเต๋อเริ่มลังเลจึงรีบพูดสำทับขึ้นอีก

จากนั้นเขายังดึงแขนเส้าเต๋อพาเดินไปยังร้านน้ำชาเล็กๆ ตรงหัวมุมข้างทาง พลางเอ่ยไปด้วยว่า “ไปเถอะครับเถ้าแก่เส้า ของดีชิ้นนั้นเมียผมเก็บไว้อยู่ ตอนนี้เธอกำลังพักผ่อนอยู่ในร้านน้ำชา คุณจะได้นั่งลงตรวจดูให้ละเอียดพอดี”