บทที่ 412 การจัดฉากต้มตุ๋น

“พี่เสวี่ย เป็นอะไรไหมครับ”

ท่ามกลางเหตุการณ์ฉุกเฉินเบื้องหน้า เฉินจิ่งไม่ได้ชายตามองชายที่ล้มกองอยู่กับพื้นเลยแม้แต่น้อย เขาหันไปถามข่งเสวี่ยที่อยู่ด้านหลังก่อนเป็นอันดับแรก

“ฉันไม่เป็นไร เสี่ยวเฉิน เธอล่ะ” ข่งเสวี่ยไม่ได้ตกใจลนลานเหมือนเด็กสาวทั่วไป เธอยังคงรักษาสติและกวาดสายตามองดูความปลอดภัยของเฉินจิ่ง