บทที่ 414 รอยน้ำตา

อันที่จริง เมื่อเห็นเฉินจิ่งก้มลงไปตรวจดูเศษชามกระเบื้องเคลือบขาวที่แตกกระจายอยู่บนพื้น ไม่เพียงแต่หลัวหย่งโปเท่านั้นที่คิดว่าเขาไม่มีทางมองออกว่ามีปัญหา แม้แต่ ‘พยาน’ อีกสิบกว่าคนนั้นต่างก็เผยสีหน้าดูแคลนออกมาไม่ปิดบัง

แน่นอนว่า ในกลุ่มคนเหล่านั้นยังมีข้อยกเว้นอยู่สองคน

คนแรกย่อมไม่ต้องพูดถึง ข่งเสวี่ยนั้นเชื่อมั่นในตัวเฉินจิ่งเสมอไม่ว่าเมื่อใดก็ตาม