บทที่ 438 เตรียมการ

"อาจารย์ของผมครับ"

น้าลวี่ได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามด้วยความแปลกใจ "ศาสตราจารย์เฉินน่ะเหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงจะมาที่นี่ล่ะ"

"ผมให้ข่งเสวี่ยเล่าให้ฟังนะครับ ผมต้องรีบไปในตำบลแล้ว เดี๋ยวจะไม่ทันเอา" เฉินจิ่งเหลือบดูเวลา พอกลับเข้าบ้านไปหยิบเงินสดเสร็จ เขาก็รีบจ้ำอ้าวออกจากภูเขาไปอย่างเร่งรีบ