บทที่ 470 คุณปู่ของเธออยากพบเขา

ในเมื่อเสิ่นจิ้งและสวี่หลินต่างรับรู้เจตนาของกันและกันแล้ว 'ภารกิจ' ที่เสิ่นจิ้งฝากฝังเฉินจิ่งไว้ก่อนหน้าจึงเบาลงถนัดตา เขาสามารถคุยกับสวี่หลินไปเรื่อยเปื่อยได้โดยไม่ต้องคอยรั้งตัวไว้อีกต่อไป

ทั้งสองคุยเรื่องสัพเพเหระกันอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วทั้งโถงจัดเลี้ยง

เฉินจิ่งหันไปมองโดยสัญชาตญาณ ก็พบชายชราคนหนึ่งมายืนอยู่กลางห้องโถงตั้งแต่เมื่อไรไม่ทราบ ท่านสวมชุดถังจวงแบบเรียบง่าย ผมขาวโพลนทั้งศีรษะ ดูแล้วอายุน่าจะไล่เลี่ยกับศาสตราจารย์เฉิน มีชีวิตชีวาและกระฉับกระเฉงอย่างยิ่ง ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายแห่งความน่าเกรงขามและความมั่งคั่งสูงส่งออกมา