บทที่ 477 ยิ่งห่วงยิ่งว้าวุ่น

พอคนขับรถแทนมาถึง เฉินจิ่งกับข่งเสวี่ยก็ช่วยกันส่งเสิ่นจิ้งกลับบ้านก่อน จากนั้นคู่รักหนุ่มสาวจึงค่อยขับรถมุ่งหน้ากลับไปยังหมู่บ้านเทียนเสวี่ยซาน

กว่าจะถึงบ้านก็ปาเข้าไปตีสองกว่าแล้ว

สำหรับคนที่เข้านอนตรงเวลาเป็นนิสัยอย่างข่งเสวี่ย ปกติเวลานี้คงง่วงจนตาปรือไปนานแล้ว ทว่าคืนนี้เธอกลับไม่มีความง่วงงุนเลยสักนิด