บทที่ 485 งานประมูล (ตอนกลาง)

“ฮ่าๆ รุ่นน้อง!” หัวท่าวเพิ่งมาถึงก็โผเข้ากอดเฉินจิ่งด้วยท่าทีสนิทสนม คนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวคงนึกว่าทั้งสองสนิทชิดเชื้อกันมาก

แต่ในความเป็นจริง เฉินจิ่งรู้แก่ใจดีว่าความกระตือรือร้นของหัวท่าวที่มีต่อตนเกิดจากอะไร ในใจจึงยังคงระแวดระวังอยู่หลายส่วน

ทว่าบนใบหน้า เฉินจิ่งยังคงยิ้มพลางเอ่ยทัก “รุ่นพี่ครับ”