บทที่ 501 ถ้อยคำอันสุขุมรอบคอบ

เดิมทีเหตุผลที่ขายป้ายหยกหลิวซิ่วนั้นถือเป็นเรื่องส่วนตัวของหลิวอวิ๋น เฉินจิ่งไม่ควรถามซอกแซก

แต่เมื่อครู่หลิวอวิ๋นตอบคำถามเขาอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา แม้สำหรับเธอแล้วเรื่องพวกนี้จะเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย แต่เฉินจิ่งก็ยังรู้สึกขอบคุณอยู่ดี ประกอบกับในใจเขามีความสงสัยอยู่บ้าง จึงเอ่ยปากถามออกไป

ได้ยินดังนั้น สีหน้าของหลิวอวิ๋นก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอถอนหายใจอย่างจนปัญญา “อันที่จริงไม่ใช่ฉันอยากจะขายหรอกค่ะ แล้วฉันก็ไม่มีสิทธิ์ขายด้วย ป้ายหยกหลิวซิ่วนั่นส่งต่อให้ลูกชายก็คือน้องชายของฉัน มันอยู่ในมือเขามาตลอด”