บทที่ 516 บทกวีหญิงผู้โศกศัลย์

เฉินจิ่งอยู่ที่บ้านตระกูลเสิ่นตลอดช่วงเช้า ส่วนใหญ่หมดไปกับการนั่งคุยเป็นเพื่อนผู้เฒ่าเสิ่น คนแก่น่ะความจริงเหงาและเบื่อง่าย พอเจอคนหนุ่มที่คุยถูกคอมานั่งจิบชาสนทนาด้วย เสิ่นซิวเหวินย่อมไม่ยอมปล่อยโอกาสนี้หลุดมือ

เดิมทีเสิ่นซิวเหวินยังอยากรั้งให้เฉินจิ่งอยู่กินมื้อเที่ยงด้วยกัน แต่เฉินจิ่งปฏิเสธอย่างสุภาพ

เพิ่งจะได้เบาะแสใหม่เกี่ยวกับกระบี่ชื่อเซียวมาหมาดๆ การที่เฉินจิ่งยอมนั่งคุยเป็นเพื่อนผู้เฒ่าเสิ่นได้ทั้งเช้าก็นับว่าใจเย็นมากแล้ว ในใจเขากระวนกระวายอยากรีบไปค้นคว้าข้อมูลที่เกี่ยวข้อง เพื่อยืนยันว่าการตีความเบาะแสใหม่ของตนไม่ได้ผิดพลาด