บทที่ 524 ความสุขในวันวาน

ออกเดินทางตั้งแต่เช้า กว่าทั้งคู่จะมาถึงตีนเขาขู่ซานเวลาก็ล่วงเข้าใกล้ค่ำอีกครั้ง

ทว่าคราวนี้ไม่ได้พกข้าวของอะไรมาด้วย การเดินขึ้นเขาจึงค่อนข้างสบายและผ่อนคลายสำหรับทั้งสองคน อย่างไรเสียก็เพิ่งกลับมาหมาดๆ ครั้งนี้จึงไม่จำเป็นต้องหอบหิ้วของฝากอะไรมาอีก

นอกจากช่วงเทศกาลแล้ว ย่อมไม่มีเหตุผลให้ต้องซื้อของติดไม้ติดมือมาทุกครั้งที่กลับบ้าน