บทที่ 584 ศัตรูอยู่ในที่แจ้ง เราอยู่ในที่ลับ

พวกหลิ่วฉางโจวอยู่ต่ออีกราวครึ่งชั่วโมงถึงได้ทยอยกันกลับ

ในจำนวนนั้น โจวเซียนหมินยังแกล้งหาข้ออ้างอยู่รั้งท้ายเป็นคนสุดท้าย พอได้จังหวะก็เอ่ยกับเฉินจิ่งด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอย่างซาบซึ้งใจ "คุณเฉิน ขอบคุณที่เมื่อกี้ช่วยพูดถึงผมนะครับ"

คำพูดลอยๆ ประโยคเดียวของเฉินจิ่งเมื่อครู่ แท้จริงแล้วส่งผลดีต่อโจวเซียนหมินไม่น้อย ในบรรดาคนที่มาเยี่ยมเฉินจิ่งหรือจะว่ามาพบศาสตราจารย์เฉินในวันนี้ เขาเป็นคนที่มีตำแหน่งหน้าที่การงานต่ำที่สุด แถมหลิ่วฉางโจวยังเป็นถึงหัวหน้าของหัวหน้าเขาอีกทอดหนึ่ง ปกติแล้วจะทำให้ผู้หลักผู้ใหญ่ระดับนั้นจำชื่อได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด