บทที่ 594 หนุ่มสายฮา

จ้าวเจิ้งขับรถตามการนำทางของเฉินจิ่งจนมาถึงหน้าหมู่บ้านของศาสตราจารย์เฉินในเวลาอันรวดเร็ว

จ้าวเจิ้งกับศาสตราจารย์เฉินไม่ได้สนิทสนมกันเท่าไรนัก พอมาถึงหน้าหมู่บ้านเขาถึงกับคิดจะแวะซื้อของติดไม้ติดมือขึ้นไปด้วย ทว่าเฉินจิ่งรีบห้ามไว้เสียก่อน โดยบอกว่าศาสตราจารย์เฉินไม่ค่อยชอบให้ใครหิ้วของฝากมาให้ถึงบ้าน อีกทั้งยังค่อนข้างระมัดระวังในเรื่องนี้เป็นพิเศษ ต่อให้เป็นของฝากธรรมดาทั่วไปก็ไม่รับเด็ดขาด

จ้าวเจิ้งได้ยินดังนั้นก็ได้สติในทันที พลางหัวเราะแล้วพูดว่า "ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลย ศาสตราจารย์เฉินรับของฝากสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ"