บทที่ 624 คอยดูให้ดีก็แล้วกัน

เรื่องที่ร้านกู่เป่าโหลวนั้น เฉินจิ่งไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

เถ้าแก่คนนั้นก็แค่คนไร้ความสามารถที่เอาแต่เคียดแค้นชิงชังโลก คนจำพวกนี้หัวรั้นเป็นที่สุด ยากที่จะพูดจาหว่านล้อมให้เข้าใจ การไปต่อปากต่อคำจึงไม่มีประโยชน์อะไรทั้งสิ้น

ดังนั้น พอได้ฆ้องใหญ่สิบแปดอรหันต์มาไว้ในมือ เฉินจิ่งก็เดินออกจากร้านทันที