บทที่ 636 เจ้าหญิงแห่งฟีนิเชีย

ศาสตราจารย์เฉินมองดูลูกศิษย์ที่ตนรักและเอ็นดูเป็นพิเศษคนนี้อยู่อึดใจหนึ่ง ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา "ฮ่าๆ…"

เฉินจิ่งได้ยินก็รู้สึกสงสัย จึงเอ่ยถาม "อาจารย์ครับ หัวเราะอะไรหรือครับ"

ศาสตราจารย์เฉินจึงหยุดหัวเราะแล้วตอบว่า "ฉันดีใจน่ะ ดีใจที่มีคนอย่างเธอปรากฏตัวขึ้นมา นี่เป็นเรื่องน่ายินดียิ่งสำหรับประเทศชาติและวงการวิชาการด้านประวัติศาสตร์เลยนะ"