บทที่ 647 ผู้รับช่วงต่อ

"สนใจจะมาช่วยผมบริหารบริษัทนี้ไหมครับ"

ประโยคนี้… คำพูดที่จงเซียวไม่รู้ว่าเฝ้าฝันอยากได้ยินมาแล้วกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง กลับหลุดออกมาจากปากเฉินจิ่งอย่างกะทันหันและเรียบง่ายถึงเพียงนี้

ในวินาทีนั้น สิ่งที่จงเซียวรู้สึกกลับไม่ใช่ความประหลาดใจหรือดีใจจนเนื้อเต้น หากแต่เป็นความรู้สึกไม่สมจริงจนถึงขั้นระแวงว่าตัวเองกำลังฝันไปหรือเปล่า