บทที่ 653 นิทรรศการสาธารณะ (ตอนต้น)

เฉินจิ่งเงยหน้ามองใบหน้าสวยสะกดตาของพี่สาวคนสวย พลางเอ่ยทีเล่นทีจริง “งั้นผมคงต้องหาวิธีลดเสน่ห์ตัวเองลงหน่อยแล้วล่ะครับ ภรรยาที่บ้านจะได้ไม่ต้องคอยหึงอีก”

ข่งเสวี่ยหลุดขำพรืด “ฉันไม่ได้หึงจริงจังเสียหน่อย แล้วทำไมต้องลดเสน่ห์ตัวเองด้วยล่ะ ยิ่งเธอมีเสน่ห์มากเท่าไหร่ ฉันสิยิ่งต้องภูมิใจไม่ใช่เหรอ”

เธอเว้นจังหวะนิดหนึ่ง ก้มลงจูบปากเฉินจิ่งเบาๆ ก่อนพูดต่อ “มันต้องให้พวกผู้หญิงที่หลงเสน่ห์เธอ อิจฉา ‘วัวแก่’ อย่างฉัน ที่ได้เคี้ยว ‘หญ้าอ่อน’ ทั้งสดทั้งหวานกรอบอย่างเธอต่างหาก”