บทที่ 672 ยอมสยบอย่างราบคาบ

เมื่อแจกันเคลือบขาวแตกกะเทาะออกเป็นชิ้นๆ

สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงเป็นอันดับแรกกลับไม่ใช่ของที่โผล่พ้นออกมา แต่เป็นการเบิกตากว้างจ้องมองเฉินจิ่ง

แค่งอนิ้วดีดเบาๆ เท่านั้น กลับดีดแจกันกระเบื้องขนาดไม่เล็กใบหนึ่งจนแตกละเอียดได้เนี่ยนะ?