บทที่ 680 ความรักคือปาฏิหาริย์

ศาสตราจารย์เฉินมองศิษย์รักกับแฟนสาวที่หยอกล้อกันอย่างหวานชื่นอยู่ข้างๆ ด้วยความอิ่มเอมใจ ทว่าลึกๆ ในดวงตากลับฉายแววโหยหาอดีตออกมาแวบหนึ่ง

ก็นะ สมัยหนุ่มๆ เขาก็เคยมีความรักที่แสนจะหวานชื่นและเปี่ยมด้วยความสุขเช่นกัน

แม้ว่าจะไม่ได้เหมือนกับคู่ของเฉินจิ่งและข่งเสวี่ยเป๊ะๆ แต่ความสุขในความรักนั้นย่อมแตกต่างกันไป ของใครของมันไม่มีทางเหมือนกันได้อยู่แล้ว