บทที่ 718 ตื่นเต้นยินดี

เมื่อได้ยินสิ่งที่เฉินจิ่งพูด ข่งเสวี่ยก็เอ่ยเสียงนุ่ม "ประหม่าก็เป็นเรื่องปกตินะคะ ฉันยังจำตอนตัวเองสอบเกาเข่าได้เลย ตอนนั้นก็ตื่นเต้นแทบแย่ กังวลมากว่าจะทำข้อสอบพลาดน่ะค่ะ"

เฉินจิ่งหันตัวกลับมาอุ้มคู่หมั้นสาวขึ้นมานั่งบนตัก โอบเอวบางคอดนุ่มนิ่มของเธอไว้พลางยิ้ม "ตอนนั้นผมกลับไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่แฮะ"

ข่งเสวี่ยกะพริบดวงตากลมโตแสนสวยแล้วถามว่า "จริงเหรอ มั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าจะสอบได้คะแนนดีน่ะ"