บทที่ 724 เด็กถือดอกไม้

ใช้เวลาไปพักใหญ่

สองอาหลานเฉินจิ่งและจ้าวเจิ้งนั่งกินกับแกล้มร่ำสุรา พลางพูดคุยเรื่องราวที่เฉินจิ่งได้พบเจอในการเดินทางไปจินหลิงรอบนี้จนหมดเปลือก

“นึกไม่ถึงจริงๆ นะเนี่ย” จ้าวเจิ้งจิบเหล้าไปอึกหนึ่ง สีหน้าดูสะท้อนใจอยู่ไม่น้อย ก่อนเอ่ยต่อ “ฉันเคยคิดว่าต่อให้เกาฝูเป็นคนยังไงก็น่าจะมีเส้นแบ่งอยู่บ้าง ไม่นึกเลยว่ามันจะกล้าถึงขั้นไปปล้นสุสาน”