บทที่ 742 เหลือเชื่อ

“นี่… นี่มันจะสวยเกินไปแล้วมั้ง?”

ในบรรดาทายาทเศรษฐีว่างงานทั้งสามคน คนแรกที่ได้สติกลับมาคือสวีเฟย เธออ้าปากค้างอย่างลืมตัว เอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง

หูเหวินได้ยินดังนั้นก็ได้สติเช่นกัน เขาพยักหน้าเห็นพ้องอย่างที่สุด “สวยจริงๆ นั่นแหละ นี่มันความสวยระดับนางฟ้าชัดๆ”