บทที่ 749 ความกังวลใจ

พอได้ยินที่ข่งเสวี่ยพูด เฉินจิ่งก็เอ่ยขึ้นอย่างจนปัญญาเล็กน้อย "ผมเข้าใจครับ นิสัยเจินเจินไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องไม่ดีอะไรอยู่แล้ว แค่ในเวลาสั้นๆ แบบนี้มันทำใจยอมรับได้ยากน่ะครับ"

ข่งเสวี่ยรู้สึกขำอยู่บ้าง จึงถามขึ้นว่า "ทำไมถึงทำใจยอมรับไม่ได้ล่ะจ๊ะ?"

"ก็… ผมคิดมาตลอดว่าความรู้สึกระหว่างผมกับเจินเจินคือพี่น้อง ไม่เคยคิดถึงเรื่องทำนองนั้นเลยครับ" เฉินจิ่งส่ายหน้า เริ่มไม่รู้ว่าจะอธิบายความคิดของตัวเองออกมาอย่างไรดี