บทที่ 760 คนมีปณิธานทะยานฟ้า

“ไม่คุยเรื่องครูแล้ว พูดเรื่องเธอดีกว่า ครูเห็นเธอตอนนี้ดูมีสง่าราศีไม่เบาเลยนี่” ถังจื้อจวินส่ายหน้าพลางหันมามองเฉินจิ่ง แล้วเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

เฉินจิ่งได้ยินดังนั้นก็อดหัวเราะเบาๆ ไม่ได้ “อาจารย์ถังครับ ตอนนี้ชีวิตผมก็ไปได้สวยทีเดียวครับ”

“อืม ดีแล้วล่ะ แล้วตอนนี้เรื่องเรียนเป็นยังไงบ้างล่ะ” ถังจื้อจวินถามขึ้น ก่อนจะเอ่ยต่อ “หลายปีมานี้ครูสอนลูกศิษย์มาไม่น้อย แต่กลับรู้สึกเสมอว่าเธอนี่แหละที่จะประสบความสำเร็จสูงสุดในอนาคต มันเป็นสัญชาตญาณ แล้วก็นิสัยเป็นตัวกำหนดโชคชะตาด้วย”