บทที่ 102 เหล้าขาวอะไรกัน จะอร่อยสู้เหมาไถได้เชียวหรือ

เมิ่งเฟยนั่งอึ้งตาค้างอยู่กับที่ มองดูสองพ่อลูกกอดคอกันร้องไห้โฮ

ครู่ต่อมา ทั้งสองคนเริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง เมิ่งเฟยจึงเอ่ยปากถาม

"ผู้เฒ่าหวังครับ… พวกคุณนี่คือ?…"