บทที่ 104 ความผิดเธอคนเดียว กี่โมงแล้วทำไมไม่ปลุกฉันอีก

ตอนที่ปู่รองรำมวย ทั้งร่างดูราวกับกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมรอบตัว

วินาทีแรกยังสงบนิ่งดั่งผืนน้ำในบึงลึกอันแสนอ่อนโยน ทว่าวินาทีถัดมา กลับแปรเปลี่ยนเป็นสายน้ำตกเชี่ยวกราก ทรงพลังและเด็ดขาดยิ่งนัก

อีกทั้งจังหวะการหายใจของปู่รองยังมีความพิเศษ เป็นวิธีที่เขาไม่เคยได้ยินหรือพบเห็นจากที่ไหนมาก่อน